Bu huzur denen şey mutluluğun arasında yanıp sönen ışıklar galiba ya da karanlıkta ağaçta öten ağustos böceği.Nerede olduğunu biliyoruz da gidip bulamıyoruz.Aslında insanlar maymun iştahlı arsızlar değil.Çoğunun aradığı bu bahsettiğim huzur denen gariplik.Sessiz birşey bence… Belki çevresindekiler konuşabilir ama o önemli değil.Ayrıca puslu ,mat bir rengi var.Sanki birazda kuru.Şu kuru yapraklar gibi.Oluşum yerinin göğüs kafesimizin tam ortasından bir karış aşağıda olduğunu tahmin ediyorum.Mutluluk onunla beraber bir başka… Coşkulu ve gözlerdeki parıltı işte o zaman kalbe yansıyor.

5 Kasım 2000

önel

önel en çok ne sever ?

1-Kahvaltı

2-Taksit

3-George Hagi